Zakres

Wskaźnik zastosowania kapitału stałego

Sposób obliczania

(kapitały własne + kapitały obce długoterminowe) / aktywa trwałe

Opis wskaźnika

Jest to wskaźnik uzupełniający analizę wskaźnika zastosowania kapitału własnego, który powinno się zbadać w szczególności wówczas, gdy wskaźnik zastosowania kapitału własnego (złotej zasady bilansowej) osiąga wartości poniżej 1 lub znacznie spada w analizowanym okresie. Wskaźnik zastosowania kapitału stałego nazywa się często wskaźnikiem sprawdzającym spełnienie złotej zasady finansowej, która jest łagodniejszą wersją złotej zasady bilansowej. Złota zasada finansowa głosi, że aktywa trwałe przedsiębiorstwa powinny być finansowane stabilnymi źródłami finansowania w postaci kapitału stałego, który stanowi sumę kapitałów własnych i kapitałów obcych długoterminowych przedsiębiorstwa.

Interpretacja wskaźnika

  • Wartości wskaźnika powyżej 1 świadczą o spełnieniu złotej zasady finansowej i stabilności finansowej przedsiębiorstwa (utrzymanie równowagi finansowej).
  • Wartości wskaźnika bliskie 1 interpretujemy jako wysokie ryzyko utraty stabilności finansowej.
  • Wartości wskaźnika poniżej 1 interpretujemy jako nieprawidłowe, świadczące o braku zachowania złotej zasady finansowej i utracie stabilności finansowej; w sytuacji takiej aktywa trwałe finansowane są kapitałami obcymi krótkoterminowymi, co jest bardzo niebezpieczne (obowiązek spłaty zobowiązań krótkoterminowych może rodzić konieczność wyprzedawania majątku trwałego, a w rezultacie zmniejszenie skali działania na skutek pogorszenia zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa).
  • Przy ocenie zmian wartości wskaźnika w czasie (w ciągu kilku okresów): 
    • wzrost wartości wskaźnika interpretujemy jako poprawę stabilności finansowej (i równowagi finansowej),
    • spadek wartości wskaźnika interpretujemy jako pogorszenie stabilności finansowej przedsiębiorstwa.